او را بكشم ، زيرا جمع مسلمين را پراكنده ساخته و يا اينكه او را از سرزمين اسلام تبعيد كنم . ( 1 ) امام امير المؤمنين عليه السّلام به خشم آمد و از عثمان انتقاد كرد و به او فرمود : « اى عثمان ! شنيدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را كه مىفرمود : در زير آسمان و بر روى زمين ، راستگوتر از ابو ذر نبوده است » . ابو ذر ، اعتنايى به عثمان نكرد و همچنان به دعوت خويش ادامه داد و اعتراض خود را دنبال مىكرد و به او مىگفت : « كودكان را به فرماندهى مىگمارى و از خويشانت حمايت مىكنى و فرزندان طلقا را نزديك مىگردانى ؟ » ( 2 ) وى همچنان آنچه را از رسول خدا در نكوهش امويان و درجهء خطرشان بر اسلام ، شنيده بود ، براى مسلمين بيان مىكرد و مىگفت : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرگاه بنى اميه به سى مرد برسند ، سرزمينهاى خدا را تيول خود مىسازند و بندگان خدا را به بردگى مىكشند و دين خدا را تباه مىسازند « 1 » » . عثمان ، دستور داد تا كسى با ابو ذر نشست و برخاست ننمايد و رفت و آمد و سخن گفتن با وى را تحريم نمود ، زيرا وى امر به معروف و نهى از منكر مىنمود و با او در سياست منكرش ، همراهى نمىكرد . ( 3 ) زندانى ساختن ابو ذر در ربذه « ابو ذر » به جهاد خويش و اعتراض بر سياست اموى ادامه داد و ستم امويان و آزار آنان نسبت به وى ، عزمش را تضعيف نمىكرد . عثمان كه از وى به ستوه آمده بود ، تصميم گرفت او را از سرزمينهاى

--> ( 1 ) حياة الامام الحسن عليه السّلام 1 / 280 - 282 .